aktualności ogłoszenia intencje mszalne myśli biblijne kontakt log

Skrzynka intencji



Witaj, jesteś Licznik gościem naszej strony.


Kapłani rodacy


1. Ks. Piotr z Brzeska s. Marcina
2. Ks. Jan z Brzeska
3. Ks. Szymon Brzeski
4. O. Andrzej od Jezusa Brzechwa
5. Ks. Mateusz Gładyszewicz
6. Ks. Wincenty Wąsikiewicz
7. Ks. Ignacy Rybicki
8. Ks. Stanisław Kazimierz Starzec
9. Ks. Stefan Skoczyński
10. Ks. Marceli Ślepicki
11. Ks. Zygmunt Dunin Kozicki
12. O. Andrzej od Jezusa Gdowski
13. Ks. Błażej Kotfis
14. Ks. Jan Błażej Zachara


29. Ks. Stanisław Ludwik Piech
30. Ks. Marian Franciszek Jedynak
31. Ks. Jan Stanisław Toboła
32. Ks. Stanisław Tadeusz Jemioło
33. Ks. Kazimierz Stanisław Jedynak
34. Ks. Mieczysław Antoni Kosakowski
35. Ks. Stanisław Kałuża
36. Ks. Wiesław Andrzej Jemioło
37. Ks. Stanisław Antoni Kądziołka
38. Ks. Jerzy Jan Cisoń
39. Ks. Michał Kazimierz Kotra
40. Ks. Marek Józef Święch
41. Ks. Piotr Tadeusz Markowicz
42. Ks. Marek Stanisław Kądziołka

15. Ks. Józef Marcin Marzec
16. Ks. Władysław Matyasik
17. Ks. Jan Stefan Fortuna
18. Ks. Jan Zwierz
19. Ks. Jan Stanisław Kic
20. Ks. Kazimierz Kajetan Mucha
21. Ks. Jarosław Henryk Klenowski
22. Ks. Stanisław Wilhelm Grzybek
23. Ks. Józef Stanisław Rogóż
24. Ks. Mieczysław Jan Mucha
25. Ks. Franciszek Andrzej Kostrzewa
26. Ks. Antoni Marian Szydłowski
27. Ks. Kazimierz Jacek Wis
28. Ks. Andrzej Jan Mleczko

43. O. Paweł Salamon
44. Ks. Stanisław Martyka
45. Ks. Stanisław Jan Maślak
46. Ks. Stanisław Stec
47. Ks. Marek Marian Bach
48. Ks. Jacek Władysław Wrona
49. Ks. Piotr Fałkowski
50. Ks. Bogusław Roman Woźniak
51. Ks. Mirosław Grzegorz Frankowski
52. Ks. Henryk Kołodziej
53. Ks. Krzysztof Chaim
54. Ks. Piotr Jakub Gawenda
55. Ks. Mateusz Piotr Hebda
56. Ks. Jarosław Zenon Skrzypek
57. Ks. Andrzej Habryło


Bracia

1. Władysław Matyasik
2. Zygmunt Andrzej Czerny
3. Piotr Marek Wąs

43. O. Paweł Salamon OFMConv
Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych

Ojciec Paweł Salamon, syn Jana i Elżbiety z d. Szydłowska, zamieszkałych w Brzesku przy ulicy Ogrodowej 6/27. Urodził się on 21 czerwca 1964 roku w Brzesku, jako trzecie z czworga dzieci tej rodziny, w której ojciec, zmarły w 1983 roku, był felczerem medycyny i wieloletnim pracownikiem pogotowia ratunkowego w Brzesku i Bochni, a matka jest z zawodu krawcową, przez wiele lat pracującą w Starym Szpitalu. Paweł ma dwóch starszych braci Ireneusza (znanego sportowca Ziemi Brzeskiej) i Krzysztofa oraz młodszą siostrę Paulinę. Rodzina przez matkę spokrewniona jest ze śp. Ks. Antonim Szydłowskim, zmarłym proboszczem z Dobrkowa k/ Pilzna, pochowanym w Brzesku w grobowcu kapłanów na cmentarzu komunalnym.
Paweł został ochrzczony 13 września 1964 roku w miejscowym kościele parafialnym przez ówczesnego wikariusza ks. Jana Kordelę, a chrzestnymi byli Józef Szydłowski i Krystyna Szydłowska, rodzeństwo matki. Pod koniec szkoły podstawowej (nr 3), do której uczęszczał w Brzesku w latach 1971-1979, dnia 11 kwietnia 1978 roku przyjął sakrament bierzmowania, obierając sobie za patrona św. bp Stanisława Szczepanowskiego. Edukację na szczeblu średnim rozpoczął w Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych o specjalności elektronika ogólna. W tym czasie, kontynuując sportowe zainteresowania rodzinne, grywał w piłkę nożną w juniorach w klubie OKS, a następnie uprawia lekkoatletykę w klubie KS Tarnovia. Egzamin maturalny zdał 1 czerwca 1984 roku.
Idąc za głosem powołania wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych konwentualnych w Krakowie. Warto podkreślić, iż z jego klasy maturalnej 7-miu młodzieńców wkroczyło na drogę powołania kapłańskiego, z których ostatecznie 5-ciu zostało wyświęconych (2 kapłanów zakonnych i 3 diecezjalnych). Na nowicjat przyjechał 14 września 1984 w przepiękne i malownicze tereny pogórza przemyskiego. Do małej miejscowości Kalwaria Pacławska, gdzie znajduje się główne sanktuarium maryjne Ziemi Przemyskiej. Tam przy boku Pani Kalwaryjskiej odbył roczną formację nowicjacką, zakończoną ślubami czasowymi 14 października 1985 roku. Tu poznał charyzmat św. Franciszka, a także cel i zakres działalności zakonu franciszkańskiego. Zachwycało go szczególnie mocne umiłowanie Chrystusa, Jego Ewangelii i Krzyża przez św. Franciszka. Duch ubóstwa, przeniknięty wolą przemiany osobistej, życie dla zbawienia siebie i ludzi. Jakże wymowne jest w tym kontekście hasło franciszkańskie, aby ludziom nieść: "Pokój i dobro". Nie bez wpływu na jego rozwój była świadomość, iż w tym zakonie działał św. Maksymilian Maria Kole, założyciel Niepokalanowa.
Następnie rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w WSD OO. Franciszkanów w Krakowie przy ul. Franciszkańskiej 4. Dnia 8 grudnia 1989 roku złożył na ręce O. Prowincjała Zdzisława Gogoli śluby wieczyste w Bazylice OO. Franciszkanów pod wezwaniem św. Franciszka w Krakowie. Potem kontynuował w dalszym ciągu studia teologiczne, a po ich zakończeniu przyjął święcenia kapłańskie w dniu 22 czerwca 1991 roku, z rąk nieżyjącego już biskupa Rafała Kiernickiego, franciszkanina ze Lwowa, w Bazylice OO. Franciszkanów w Krakowie. Mszę św. prymicyjną odprawił w Brzesku, w kościele parafialnym p.w. św. Jakuba Apostoła, w dniu swoich imienin, w uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła.
Swoją dewizę życiową na kapłańską i zakonną drogę oraz całkowite zaufanie Bogu wyraził słowami psalmu 23,4 umieszczonymi na obrazku prymicyjnym: "Chociażbym szedł ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną".
Jak potoczyły się dalsze losy O. Pawła i czym się zajmuje można dowiedzieć się z jego osobistej relacji:
"Po święceniach, od 10 lipca 1991 zostałem skierowany do Domu Nowicjackiego w Kalwarii Pacławskiej jako Socjusz Mistrza Nowicjatu. Tam pełniłem też funkcję Ekonoma Domu Nowicjackiego. Spełniałem też niektóre posługi duszpasterskie przy tamtejszej parafii przyklasztornej. W 1993 roku przez 6 miesięcy dojeżdżałem do Przemyśla, gdzie prowadziłem katechezę w Szkole Podstawowej nr 3. Od 1 października 1993 roku zostałem skierowany przez władze zakonne na studia specjalistyczne na KUL z zakresu Teologii Moralnej. Po dwóch latach studiów zdałem egzaminy licencjackie w czerwcu 1995 roku, a następnie kontynuowałem studia doktoranckie pod kierunkiem śp. Ks. prof. dr hab. Seweryna Rosika. Warto dodać, że w Lublinie podejmowałem tez działalność duszpasterską, będąc duszpasterzem i kapelanem Osób Niewidomych w latach 1993-1997. Studia zostały zakończone w grudniu 1997 roku obroną pracy doktorskiej nt.: >Chrystifikacja życia moralnego młodzieży w nauczaniu Jana Pawła II. Na początku 1998 roku otrzymałem obiediencję do Klasztoru OO. Franciszkanów w Krakowie, gdzie objąłem m.in. obowiązki Duszpasterza Akademickiego przy tutejszej Bazylice. Od lipca 1998 roku zostałem przeniesiony do pracy wychowawczej w Wyższym Seminarium Duchownym OO. Franciszkanów w Krakowie, gdzie po dzień dzisiejszy (czerwiec 2003) pełnię funkcję Prefekta i prowadzę wykłady z zakresu Teologii Moralnej i Spowiednictwa. Prowadzę też wykłady w WSD OO. Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej, WSD OO. Kapucynów w Krakowie oraz na Instytucie Franciszkańskim w Krakowie".

44. Ks. Stanisław Martyka
Jest on synem Kazimierza i Julii z d. Kusiak mieszkających w Brzesku przy ulicy Jasnej na Osiedlu Kopaliny. To osiedle trzykrotnie zmieniało swoją przynależność parafialną. Przed rokiem 1968 znajdowało się w obrębie parafii w Jasieniu. Po tym roku należało do parafii św. Jakuba w Brzesku, a od 1993 roku do nowopowstałej parafii Miłosierdzia Bożego. W rodzinie państwa Martyków było troje dzieci. Na utrzymanie całej rodziny ojciec pracował w zawodzie hutnika, a matka jako urzędnik pocztowy.
Stanisław urodził się jako drugie dziecko dnia 23 marca 1966 roku w Brzesku, ale ochrzczony został 10 kwietnia 1966 roku w Jasieniu, zgodnie z ówczesnym podziałem parafialnym. Chrztu św. udzielił mu ks. Stanisław Panek, proboszcz jasieński, a chrzestnymi byli Józef Martyka i Maria Falkowska.
Stanisław uczęszczał do szkoły podstawowej w Brzesku. Będąc w klasie siódmej przystąpił 18 marca 1980 roku do sakramentu bierzmowania. Otrzymał go w Brzesku z rąk biskupa Piotra Bednarczyka. Na patrona obrał sobie wtedy św. Jana.
Potem była nauka w brzeskim Liceum Ogólnokształcącym zakończona egzaminem dojrzałości w maju 1985 roku. Po maturze Stanisław zgłosił się do Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, bo - jak powiada - "pragnąłem studiować w królewskim mieście Krakowie", a tam właśnie mieściło się wtedy Seminarium Częstochowskie, i przez sześć lat studiował teologię i przygotowywał się do stanu kapłańskiego. Studia ukończył ze stopniem magistra teologii nadanym mu uchwałą Rady Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie dnia 12 kwietnia 1991 roku. Podstawą do nadania tego tytułu była praca dyplomowa z zakresu Starego Testamentu na temat: "Powołanie Samsona" (Sdz 13,1-25), napisana pod kierunkiem ks. prof. Stanisława Grzybka.
Będąc na V roku studiów teologicznych Stanisław przyjął święcenia diakonatu 24 maja 1990 roku w Częstochowie, a w roku następnym 19 maja 1991 roku, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego arcybiskup Stanisław Nowak udzielił mu święceń kapłańskich w Katedrze Częstochowskiej.
Potem ks. Stanisław przyjechał do Brzeska, aby w dniu 26 maja przeżyć wraz z rodziną i całą parafią uroczystość Mszy św. prymicyjnej, w czasie której kazanie wygłosił ks. prof. Stanisław Grzybek. Na obrazku prymicyjnym rozdawanym z tej okazji umieścił słowa hymnu kościelnego "Te Deum": "Tobie, Panie, zaufałem" i prośbę o błogosławieństwo Boże dla wszystkich, którzy towarzyszyli mu w drodze do kapłaństwa.
Po krótkiej przerwie wakacyjnej rozpoczęła się kapłańska służba ks. Stanisława. Pierwszą placówką wikariuszowską była parafia św. Mikołaja w Zawierciu Kromołów od 25 czerwca 1991 roku do 25 czerwca 1992 roku.
Ojciec św. Jan Paweł II bullą Totuus Poloniae Populus z dnia 25 marca 1992 roku ustanowił nowy podział administracyjny Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce. Powstało 12 nowych diecezji i ks. Stanisław zwrócił się do biskupa częstochowskiego z prośbą o pozwolenie na inkardynację do nowopowstałej diecezji z siedzibą w Sosnowcu. Prośba została uwzględniona i z dniem 22 czerwca 1992 roku dekretem biskupa sosnowieckiego ks. Adama Smigielskiego L. 251 został kapłanem tej diecezji.
Dnia 25 czerwca 1992 roku otrzymał placówkę duszpasterską w parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Sosnowcu Milowice. Tam pracował do 20 sierpnia 1997 roku i został przeniesiony do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Jaworznie. W tej parafii ks. Stanisław przeżył śmierć swego ojca, który odszedł do Pana 17 czerwca 1998 roku. Z Jaworzna ks. Stanisław powrócił do Sosnowca i był wikariuszem najpierw w parafii Miłosierdzia Bożego (od 20.08.1998 do 22.08.2000), a później jako wikariusz katecheta w parafii Zesłania Ducha Świętego w Sosnowcu. W 2006 roku zostaje przeniesiony do parafii N.M.P Zwycięskiej w Dąbrowie Górniczej, od 2007 roku w parafii Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w Dąbrowie Górniczej.

45. Ks. Stanisław Jan Maślak
Zgromadzenie Księży Misjonarzy Saletynów

Urodził się 19 stycznia 1964 roku w Brzesku Słotwinie jako syn Jana i Anny z d. Pięciorak i ochrzczony został dnia 9 lutego 1964 roku w kościele parafialnym na Słotwinie przez ks. Proboszcza Stanisława Pękałę w obecności chrzestnych Stanisława Grzesika i Stefanii Michalskiej. Ojciec (zmarły w listopadzie 1993 roku) był pracownikiem PKP, a matka krawcową. Mieli dwoje dzieci, starszą córkę Marię i syna, przyszłego kapłana i mieszkali przy ulicy Kopernika 24 w parafii Matki Bożej Częstochowskiej.
Stanisław będąc w szkole podstawowej przyjął sakrament bierzmowania z rąk biskupa Piotra Bednarczyka w Brzesku dnia 11 kwietnia 1978 roku i obrał sobie za patrona św. Andrzeja.
W maju 1984 roku zdał egzamin dojrzałości w Technikum Mechaniczno-Elektrycznym w Brzesku i postanowił zostać zakonnikiem w Zgromadzeniu Księży Saletynów.
Odbył nowicjat i dnia 7 września 1985 roku złożył pierwsze śluby zakonne w Dębowcu. Potem rozpoczął sześcioletnie studia filozoficzno-teologiczne. W roku 1989 dnia 7 września złożył w Dębowcu wieczyste śluby zakonne, a w następnym roku, 19 maja, również w Dębowcu przyjął święcenia diakonatu. Dzień święceń kapłańskich wypadł w wigilię Uroczystości Zesłania Ducha Świętego 18 maja 1991 roku. Diakon Stanisław otrzymał je z rąk biskupa Józefa Życińskiego w Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu.
Tydzień później rodzinna parafia Matki Bożej Częstochowskiej świętowała jego prymicje. "Mszę św. prymicyjną ks. Prymicjant odprawił 26 maja o godz. 11. Kazanie w czasie tych uroczystości wygłosił ks. Jan Potoplak ze Zgromadzenia Księży Saletynów, pracujący w charakterze katechety w Olsztynie" (z kroniki parafialnej).
Na obrazku prymicyjnym rozdawanym z tej okazji mogli parafianie słotwińscy przeczytać pełne refleksji słowa Pisma św.: "Kimże ja jestem, Panie mój, .że doprowadziłeś mnie aż dotąd" (2Sm 7,18).
Potem ks. Stanisław został skierowany do pracy duszpasterskiej w Dębowcu, gdzie był katechetą w roku szkolnym 1991/92. We wrześniu 1992 roku rozpoczął w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie przygotowanie do wyjazdu na misje pełniąc jednocześnie obowiązki kapelana Małych Sióstr Niepokalanego Serca Maryi w Markach koło Warszawy. Miał wyjechać na misje na Madagaskar. Do wyjazdu jednak nie doszło i ks. Stanisław pozostał w kraju. Przez następne cztery lata (1993-1997) był wikariuszem i katechetą na placówce zakonnej w Krakowie przy ul. Ceglanej, a przez dalsze trzy lata (1997-2000) pełnił funkcję ekonoma w Seminarium Księży Saletynów w Krakowie.
W roku 2000 wyjechał do Belgii na placówkę zakonną w Paliseul. Dnia 14 września 2002 roku został proboszczem w dwóch parafiach: Graide i Gross-Fays. Obsługuje również kościoły w Cornimont, Six-Planes i Graide-Station. Ta wielość obowiązków duszpasterskich przywodzi na pamięć słowa Jezusa: "Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało"(Mt 9,37).

46.Ks. Stanisław Stec
Ks. Stanisław Stec. Jego ojciec Kazimierz był z zawodu ślusarzem a matka Krystyna z d. Staśko ekonomistką. Mieszkali na Brzezowcu, obecnie ul. Starowiejska i wychowywali trójkę dzieci. Stanisław urodził się jako drugie dziecko dnia 21 września 1966 roku w Brzesku, a ochrzczony został w Borzęcinie na życzenie matki, która stamtąd pochodziła. Chrztu św. udzielił chłopcu 9 października 1966 roku tamtejszy wikariusz, ks. Andrzej Piotrowski, przyjaciel rodziców i nadał mu imię Stanisław. Chrzestnymi rodzicami zostali Tadeusz Kwaśniak i Krystyna Szydłowska.
Stanisław uczęszczał do Szkoły Podstawowej Nr 3 w Brzesku i w siódmej klasie przystąpił do sakramentu bierzmowania. Udzielił go bp Piotr Bednarczyk 18 marca 1980 roku w kościele parafialnym w Brzesku. Na patrona z bierzmowania Stanisław dobrał sobie św. Dominika. Po ukończeniu szkoły podstawowej dalszą naukę pobierał w Technikum Mechanicznym w Brzesku w specjalności budowy maszyn i zakończył egzaminem dojrzałości w roku 1987.
Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie i rozpoczął sześcioletnie studia teologiczne jako przygotowanie do stanu kapłańskiego. Zakończył je w roku 1993 uzyskując stopień magistra teologii w zakresie misjologii na podstawie pracy na temat: "Rodzina i Kościół w nauczaniu Jana Pawła II podczas pielgrzymek apostolskich w Afryce", napisanej pod kierunkiem ks. prof. Antoniego Kmiecika.
W sobotę dnia 29 maja 1993 roku diakon Stanisław przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Józefa Życińskiego w Bazylice Katedralnej w Tarnowie.
Prymicje odbyły się za tydzień w niedzielę, 6 czerwca 1993 roku. W czasie Mszy św. prymicyjnej kazanie wygłosił ks. prof. Antoni Kmiecik, który przygotowywał prymicjanta do I Komunii św., a potem kierował jego pracą magisterską w Seminarium.
I znów parafianie brzescy mieli okazję przeczytać na obrazku prymicyjnym ks. Stanisława pełne głębokiej wiary słowa hymnu kościelnego Te Deum: "W Tobie Panie zaufałem, nie zawstydzę się na wieki".
Ks. Stanisław rozpoczął posługę kapłańską od Rudy Rysia, gdzie pomagał w pracy duszpasterskiej jako tymczasowy administrator w dniach od 25 czerwca 1993 roku do 24 lipca tego roku. Potem tę samą funkcję pełnił w parafii Bucze od 25 lipca do 15 sierpnia 1993 roku.
Dnia 26 sierpnia 1993 roku biskup zamianował ks. Stanisława wikariuszem w Wojakowej. Przebywał tam do stycznia 1996 roku. Następną placówką wikariuszowską była parafia w Zakliczynie, gdzie pracował od stycznia 1996 do 25 sierpnia 2000. Od 26 sierpnia 2000 roku ks. Stanisław przebywał w Mielcu i pełnił obowiązki wikariusza katechety w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Od sierpnia 2006 roku rozpoczął pracę duszpasterską w parafii Przemienienia Pańskiego w Radomyślu Wielkim.

47. Ks. Marek Marian Bach
Ks. Marek Bach syn śp. Mariana (+ 1987) i Heleny z d. Makuchowska, rodziców, którzy dwójkę swoich dzieci wychowali w atmosferze "wiary, miłości do Boga, szacunku dla drugiego człowieka oraz umiłowania Kościoła i Ojczyzny" (słowa ks. Marka). Urodził się on 19 sierpnia 1970 roku w Brzesku przy ul. Mickiewicza, gdzie wówczas mieszkali zanim przenieśli się na ul. Browarną. Był drugim z kolei dzieckiem po wcześniej urodzonej siostrze Monice. Chłopca ochrzcił ks. Tadeusz Mastej 4 października 1970 roku w kościele parafialnym w Brzesku nadając imiona Marek Marian, a chrzestnymi rodzicami byli Zbigniew Makuchowski i Teresa Bach.
W roku 1977 rozpoczął Marek naukę w Szkole Podstawowej nr 1 w Brzesku i przed jej ukończeniem przystąpił 5 kwietnia 1984 roku do sakramentu bierzmowania. Otrzymał go z rąk biskupa Józefa Gucwy w miejscowym kościele parafialnym. Za patrona obrał sobie wtedy św. Maksymiliana.
Dalszą naukę pobierał w Liceum Ogólnokształcącym w Brzesku, gdzie maturę zdał w roku 1989. W tym samym roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Sześcioletnie studia filozoficzno-teologiczne zakończył uzyskaniem na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie magisterium w zakresie teologii życia wewnętrznego. Otrzymał je za pracę na temat "Duchowość bł. Urszuli Ledóchowskiej" napisaną pod kierunkiem ks. prof. biskupa Władysława Bobowskiego.
W sobotę dnia 3 czerwca 1995 roku biskup Józef Życinski udzielił mu święceń kapłańskich w Bazylice Ktedralnej w Tarnowie. W niedzielę 11 czerwca 1995 roku ks. Marek stanął przy ołtarzu w rodzinnej parafii, aby celebrować Mszę św. prymicyjną. Kazanie wygłosił ks. mgr Stanisław Staśko dyrektor Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo diecezji tarnowskiej, z którym prymicjant zaprzyjaźnił się jeszcze w latach gimnazjalnych, gdy brał wielokrotnie udział w turnusach oazowych dla niepełnosprawnych ruchowo prowadzonych przez ks. Staśkę.
Na obrazku prymicyjnym umieścił ks. Marek pełne ufności słowa psalmu 23: "Chociażbym szedł ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną" (Ps. 23,4).
Jak rozwijało się u niego powołanie kapłańskie, możemy dowiedzieć się z jego osobistej relacji:
"U źródeł mojego kapłaństwa stoi dom rodzinny. To właśnie tam uczyłem się wiary, miłości do Boga, szacunku do drugiego człowieka oraz umiłowania Kościoła i Ojczyzny. Już jako dziecko wraz z rodzicami 3 razy do roku pielgrzymowałem do Sanktuarium Matki Bożej w Kalwarii Zebrzydowskiej, aby poprzez dróżki do Pana Jezusa, do Matki Bożej i za zmarłych poznawać życie Jezusa Chrystusa i Maryi. Do Kalwarii Zebrzydowskiej z taką częstotliwością pielgrzymowałem przez 15 lat.
W wieku 10 lat wstąpiłem do liturgicznej służby ołtarza i po pół roku zostałem uroczyście przyjęty na ministranta, potem na kantora, a w 1984 r. (w siódmej klasie szkoły podstawowej) otrzymałem z rąk J.E.Ks.Bpa J. Gucwy błogosławieństwo uczestniczenia w służbie ołtarza w charakterze lektora. Jako lektor w okresie wakacyjnym brałem udział w oazach powołaniowych.
W 1987 r. wyjechałem po raz pierwszy jako uczeń szkoły średniej w charakterze opiekuna na oazę dla niepełnosprawnych ruchowo. To tam właśnie na swojej drodze życia spotkałem samego Chrystusa w człowieku niepełnosprawnym. Kontakt z niepełnosprawnymi nauczył mnie wrażliwości na ludzkie cierpienie, tu pogłębiałem swoją wiarę, tu poznałem sens życia ludzkiego i jego powołanie do służby bliźnim w tych turnusach oazowych brałem udział przez 11 lat.
Ogromną rolę w drodze do kapłaństwa odegrały piesze pielgrzymki na Jasną Górę. Jako uczeń, kleryk i kapłan pielgrzymowałem z Tarnowa na Jasną Górę 14 razy."
Na pierwsza placówkę wikariuszowska Biskup skierował ks. Marka do Przeczycy i tam przebywał on trzy lata (1995-1998). Potem przez kilka miesięcy (od sierpnia 1998 do lutego 1999) był wikariuszem w Bolesławiu, a następnie w latach 1999-2000 w parafii św. Mateusza w Mielcu. W sierpniu roku dwutysięcznego wyjechał do Niemiec. Pracował tam w duszpasterstwie Polskiej Misji Katolickiej w Hannoverze do roku 2001. Po powrocie z Niemiec otrzymał skierowanie do Przecławia gdzie pełnił obowiązki wikariusza katechety w tamtejszej parafii p.w. Wniebowzięcia NMP. W 2005-2006 roku pracował jako wikariusz i katecheta w parafii św. Stanisława BM w Jodłowej. Obecnie pełni obowiązki duszpasterskie w parafii św. Józefa Rzemieślnika w Rytrze

48. Ks. Jacek Władysław Wrona
Urodził się 22 września 1968 roku w Brzesku w rodzinie Władysława i Stanisławy z d. Smuk, mieszkającej przy ulicy Ogrodowej 5. W domu była jeszcze starsza siostra Małgorzata, a rodzice pracowali: ojciec w Zakładach Azotowych w Mościcach jako pracownik fizyczny (aparatowy), a matka z zawodu krawcowa pracuje obecnie w brzeskim szpitalu.
Przyszły kapłan został ochrzczony 13 października 1968 roku w kościele św. Jakuba w Brzesku przez ks. Jana Kordelę i otrzymał imiona Jacek Władysław. Chrzestnymi rodzicami byli Augustyn Wrona i Elżbieta Synowiec.
Jacek chodził do Szkoły Podstawowej Nr 3 w Brzesku i w klasie VII dnia 22 kwietnia 1982 roku przyjął sakrament bierzmowania z rąk biskupa Piotra Bednarczyka. Obrał sobie wtedy jako patrona św. Andrzeja.
Egzamin dojrzałości zdał 30 maja 1988 roku w Techniku Elektrycznym w Brzesku i rozpoczął studia ekonomiczne w Krakowie, ale po pierwszym roku zmienił zamiar i w roku 1989 wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie. Sześcioletnie studia filozoficzno-teologiczne zakończył w roku 1995 uzyskując stopień magistra teologii za pracę pt. "Elementy biblijne w dramatach czasu wojny Jerzego Zawieyskiego" napisaną pod kierunkiem ks. prof. Zbigniewa Adamka.
Dnia 3 czerwca 1995 roku otrzymał z rąk biskupa Józefa Życińskiego święcenia kapłańskie w Bazylice Katedralnej w Tarnowie, a nazajutrz odprawił pierwszą Mszę św. w rodzinnej parafii św. Jakuba w Brzesku. Kazanie prymicyjne wygłosił ks. Zdzisław Sadko, dawny katecheta Prymicjanta, a obecnie proboszcz bocheński.
Ks. Jacek u początku życia kapłańskiego wyraził stan swego ducha słowami św. Piotra znad jeziora galilejskiego, które umieścił na obrazku prymicyjnym: "Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham" (J 21,17).
Po święceniach przez miesiąc lipiec był na zastępstwie w parafii Zaczarnie, a od sierpnia 1995 do 1998 roku pracował jako wikariusz w parafii św. Katarzyny w Grybowie.
W roku 1998 ks. Jacek rozpoczął studia doktoranckie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w zakresie homiletyki i ukończył je 18 czerwca 2002 roku. Dzień ten, jak napisano w czasopiśmie dekanatu brzeskiego "Kościół nad Uszwicą" (VII/2002 Nr 16, s. 3) "należy zapisać jako ważną datę w historii znaczących wydarzeń parafii św. Jakuba Apostoła w Brzesku. W tym bowiem dniu niewielka grupa naszej wspólnoty parafialnej udała się w podróż do Lublina, aby tam w gmachu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego przeżyć uroczystość nadania tytułu doktora naszemu rodakowi ks. mgr Jackowi Wronie." Otrzymał go za obronę pracy doktorskiej pt. "Recepcja nauczania Kościoła na temat źródeł przepowiadania w praktyce kaznodziejskiej ks. Kazimierza Kopacza w latach od 1951 do 1989".
W miesiąc potem, 17 sierpnia 2002 roku ks. dr Jacek Wrona wyjechał do USA i rozpoczął pracę duszpasterską jako wikariusz w parafii św. Konstancji w Chicago.

49. Ks. Piotr Fałkowski
Ks. Fałkowski jest trzecim kapłanem brzeskim, który zasilił szeregi duchowieństwa częstochowskiego. Co o tym zdecydowało?. Może te dwanaście pielgrzymek pieszych z Tarnowa na Jasną Górę, w których uczestniczył rokrocznie od 1985 roku aż do święceń kapłańskich w 1996 roku, i które musiały w jakimś stopniu zostawić trwały ślad w sercu Piotra.
Jest jednym z dwóch synów Piotra i nieżyjącej już Stefanii z d. Pukal. Urodził się 29 października 1970 roku w Brzesku przy ul. Kościuszki, gdzie wówczas mieszkali jego rodzice zanim przenieśli się na ulicę Ogrodową. Dnia 15 listopada 1970 roku został ochrzczony w kościele parafialnym w Brzesku przez ks. Józefa Zabrzeńskiego. Chrzestnymi rodzicami byli Kazimierz Duda i Bogumiła Pukal.
Piotr uczęszczał do Szkoły Podstawowej Nr 3 w Brzesku. W klasie siódmej 5 kwietnia 1984 roku przyjął sakrament bierzmowania z rąk biskupa Józefa Gucwy. Za patrona obrał sobie wtedy św. Maksymiliana. Począwszy od klasy III wszystkie lata szkoły podstawowej i średniej aż do matury przeżywał w bliskości ołtarza najpierw jako ministrant a po bierzmowaniu jako lektor.
Po ukończeniu szkoły podstawowej dalszą naukę pobierał w Technikum Elektrycznym o specjalności elektromechanika ogólna przy Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Brzesku i ukończył ją egzaminem dojrzałości w roku 1990.
Teraz rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Częstochowskim Seminarium Duchownym najpierw w Krakowie w 1990/91, a po przeniesieniu Seminarium do Częstochowy dalsze lata w Częstochowie. Zakończył je w roku 1996 magisterium z teologii moralnej uzyskanym w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na podstawie pracy pt. "Problematyka pracy w polskich publikacjach socjologiczno-teologiczno-moralnych ostatniego dwudziestolecia 1975-1995", napisanej pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Jana Kowalskiego.
Rok przed ukończeniem studiów, dnia 25 maja 1995 roku otrzymał święcenia diakonatu w Krzepicach z rąk arcybiskupa Stanisława Nowaka, a w roku następnym 25 czerwca 1996 roku arcybiskup Stanisław Nowak wyświęcił diakona Piotra na kapłana w Bazylice Katedralnej pod wezwaniem św. Rodziny w Częstochowie.
Nazajutrz, 26 czerwca 1996 roku ks. Piotr odprawił pierwszą Mszę św. w kościele parafialnym w Brzesku. Kazanie prymicyjne wygłosił ks. Zdzisław Sadko, dawny katecheta Prymicjanta.
Ks. Piotr rozpoczął swoje kapłańskie życie pod hasłem: "Spocznij jedynie w Bogu, duszo moja, bo od Niego pochodzi moja nadzieja" (Ps 62,6).
Ks. arcybiskup posłał go na pierwszy wikariat do parafii św. Doroty w miejscowości Przyrów. Tam był jeden rok 1996/97 i następnie został przeniesiony do parafii Trójcy Przenajświętszej w Ostówku koło Wielunia na rok 1997/98. Od roku 1998 przez 4 lata przebywał jako wikariusz i katecheta w parafii Pierwszych Pięciu Świętych Męczenników Polskich w Częstochowie, a od roku 2002 pełni tę samą funkcję w Rędzinach koło Częstochowy, w parafii pod wezwaniem św. Otylii i kontynuuje dalsze studia licencjackie i doktoranckie z zakresu homiletyki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Jego pasje życiowe to: "kaznodziejstwo; podróże - szczególnie wędrówki p górach; teoria komunikacji i psychologia komunikacji - możliwość zastosowania w kaznodziejstwie; praca z młodzieżą szczególnie szkół średnich; sport - piłka nożna".

50. Ks. Bogusław Roman Woźniak
Jest synem Bolesława i nieżyjącej już Marii (+ 1994) z domu Sacha. Ojciec jest z zawodu mechanikiem samochodowym, matka była księgową. W rodzinie było dwóch synów. Młodszy obrał stan kapłański.
Urodził się 8 sierpnia 1970 roku w Brzesku przy ul. Brzegowej 9 na osiedlu Zielonka i ochrzczony został 23 sierpnia 1970 roku w kościele parafialnym św. Jakuba w Brzesku przez ks. Mariana Grzankę. Na chrzcie św. otrzymał imię Bogusław Roman, a chrzestnymi rodzicami byli Jan Sacha i Józefa Szafrańska.
W latach szkoły podstawowej przystąpił do sakramentu bierzmowania, którego udzielił mu 5 kwietnia 1984 roku biskup Józef Gucwa. Za patrona z bierzmowania obrał sobie św. Dominika.
Po ukończeniu szkoły podstawowej uczęszczał do Technikum Mechanicznego przy Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Brzesku i ukończył je w roku 1990.
Potem wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, gdzie studiował filozofię i teologię oraz przygotowywał się do stanu kapłańskiego. Studia ukończył w 1997 roku ze stopniem magistra teologii w zakresie Historii Kościoła na podstawie pracy na temat: "Życie i działalność ks. Antoniego Wilczkiewicza 1854-1924", napisanej pod kierunkiem ks. prof. Adama Nowaka.
Rok wcześniej, 11 maja 1996 roku otrzymał święcenia diakonatu z rąk biskupa Jana Styrny w kościele św. Mikołaja w Bochni.
Dnia 17 maja 1997 roku, w sobotę, bikup Józef Życiński wyświęcił diakona Bogusława na kapłana w Bazylice Katedralnej w Tarnowie. Nazajutrz, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego ks. Neoprezbiter odprawił po raz pierwszy Mszę św. w rodzinnej parafii św. Jakuba w Brzesku. Kazanie prymicyjne wygłosił ks. Marek Marcićkiewicz, katecheta z lat szkolnych ks. Prymicjanta, a parafianie mogli przeczytać na obrazku prymicyjnym ks. Bogusława otrzymanym z tej okazji słowa Psalmu 73: "Mnie zaś dobrze jest być blisko Boga, w Panu wybrałem sobie schronienie, by opowiadać wszystkie Jego dzieła" (Ps 73,28). Wyrażały one stan ducha Ks. Prymicjanta i radość z przyjęcia go przez Jezusa do grona Jego współpracowników.
Ks. Woźniak otrzymał pierwszą placówkę wikariuszowską w Tylmanowej i tam pracował przez dwa lata (26.08.1997 - 26.09.1999). Potem biskup przeniósł go do parafii w Nawojowej, gdzie przez cztery lata pełnił obowiązki wikariusza i katechety w Gimnazjum Publicznym w Nawojowej oraz w Szkole Podstawowej we Frycowej. Następnie, od dnia 27 sierpnia 2003 roku pracował jako wikariusz w parafii bł. Karoliny w Tarnowie i katecheta Szkoły Podstawowej im. Orląt Lwowskich w Tarnowie. Od sierpnia 2005 roku posługuje w parafii św. Antoniego Padewskiego w Nagoszynie

51. Ks. Mirosław Grzegorz Frankowski TChr
Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej (chrystusowcy)

Urodził się 15 stycznia 1972 roku w Iwkowej, a ochrzczony został 13 lutego 1972 roku w Brzesku przez Eugeniusza Kucharskiego. Na chrzcie św. otrzymał imiona Mirosław Grzegorz. Chrzestnymi rodzicami byli Stanisław Świerczek i Stefania Wiśniowska. Rodzice jego, Jan i Alfreda z d. Zięba mieszkali wtedy przy ul. Kościuszki 19, a potem przenieśli się na ulice Legionów Piłsudskiego 23. Ojciec był murarzem a matka ekspedientką. W rodzinie było trzech synów: Tomasz, Mirosław i Mariusz.
Mirosław ukończył w Brzesku siedem klas w Szkole Podstawowej Nr 3 im. Mikołaja Kopernika. Dnia 17 kwietnia 1986 roku przystąpił do sakramentu bierzmowania, którego udzielił mu biskup Piotr Bednarczyk. Za patrona obrał sobie wtedy św. Piotra. Trzy miesiące później, 16 lipca 1986 roku cała rodzina wyjechała na stałe do USA. Tam ukończył klasę ósmą, a potem szkołę średnią (liceum) w Naugatuck, gdzie zamieszkali. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w 1991 roku wstąpił do Zgromadzenia Zakonnego Księży Chrystusowców dla Polonii Zagranicznej.
W sierpniu 1991 roku wrócił do Polski i rozpoczął nowicjat w domu zakonnym w Mórkowie koło Leszna. Dnia 29 września 1992 roku złożył pierwsze śluby zakonne i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Chrystusowców w Poznaniu. Przed ukończeniem studiów, 6 kwietnia 1997 roku złożył śluby wieczyste w Poznaniu, a 20 maja tego roku przyjął święcenia diakonatu.
Studia teologiczne zakończył uzyskaniem magisterium w zakresie liturgiki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Pracę magisterską pt. "Błogosławieństwo Nowego Domu według Obrzędu Błogosławieństw (De Benedictionibus)" napisał pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Bogusława Natolskiego T.Chr.
Dnia 26 maja 1998 roku arcybiskup Juliusz Paetz udzielił mu święceń kapłańskich w Bazylice Archikatedralnej w Poznaniu. Po święceniach ks. Mirosław przyjechał do Polski, aby odprawić Mszę św. prymicyjną w Uszwi, skąd pochodziła jego matka i w Brzesku, gdzie przeżył pierwsze czternaście lat swego życia.
Prymicje w Uszwi odbyły się 31 maja, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Kazanie wygłosił ks. prof. Bogusław Natolski. Piękna ludowa oprawa całej uroczystości, jak wspomina ks. Mirosław, serdeczność z jaką parafianie uszewscy przyjęli syna swej rodaczki i obecność całej rodziny a USA głęboko poruszyły jego serce.
Następnego dnia, 1 czerwca w dzień odpustu parafialnego ku czci NMP Matki Kościoła ks. Mirosław odprawił Mszę św. prymicyjną w parafii św. Jakuba w Brzesku. Kaznodzieją był również ks. prof. Bogusław Natolski.
Po tych uroczystościach wrócił 4 czerwca do USA. Tam w parafii św. Jadwigi Śląskiej w Naugatuck, gdzie był jego dom rodzinny odprawiła 6 czerwca Mszę św. prymicyjną. Kazanie wygłosił wtedy ks. dr Zdzisław Sadko dawny wikariusz brzeski z lat szkolnych ks. Mirosława. Prymicjant zachował wdzięczną pamięć o jego wielkim sercu, jakie mu wówczas okazywał.
Ks. Mirosław rozpoczął służbę kapłańską pod hasłem wypisanym na obrazku prymicyjnym: "Zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną" (Ps 23,4). W pierwszym roku pracował w Toledo, Ohio w parafii św. Wojciecha. We wrześniu 1999 roku został wikariuszem w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Sterling Heights koło Detroit. Tam pracował przez 4 lata. Jest to parafia wyjątkowa, bo - jak mówi - "króluje tu język polski". Ks. Mirosław pracował głównie wśród młodzieży i dzieci. Oprócz sakramentów i katechizacji starał się, zgodnie z duchem swego zgromadzenia rozwijać życie kulturalne młodzieży w oparciu o polskie tradycje narodowe. W tym celu założył młodzieżowy i dziecięcy zespół Pieśni i Tańca "Dunajec" oraz chór młodzieżowy "Cantate Deo". Prowadził też duszpasterstwo akademickie i przez 4 lata katolickie audycje radiowe.
W roku 2003 otrzymał nowa placówkę w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Toronto w Kanadzie. Jest to również polska parafia, która skupia młodą emigrację. I tam liturgia sprawowana jest wyłącznie w języku polskim.
Refleksja osobista
"Swoje powołanie do kapłaństwa odkryłem bardzo wcześnie będąc jeszcze dzieckiem i mieszkając w Polsce. Na pewno duży wpływ na pielęgnację mojego powołania mieli księża pracujący w latach osiemdziesiątych w mojej parafii w Brzesku. Kiedy wyjechałem do USA jako czternastoletni chłopiec, bardzo przeżywałem okres rozłąki z krajem ojczystym. Przez 5 lat udzielałem się w kościele i wśród Polonii. Wówczas doceniłem bogactwo, jakie posiadał nasz kraj.
W czasie nauki w liceum myśli o powołaniu kapłańskim były na boku. Złożyłem podanie o przyjęcie mnie na studia plastyczne. Kiedy zostałem przyjęty na te studia, Pan Bóg w przedziwny sposób dał mi poznać, bym zrezygnował z nich i wstąpił do zgromadzenia, które służy Bogu i Polonii zagranicznej. Jestem człowiekiem szczęśliwym, gdyż czuję, że kapłaństwo jest moim powołaniem i mogę równocześnie tu na obczyźnie kultywować naszą polską tradycję, a moje uzdolnienia plastyczne są mi bardzo przydatne w pracy duszpasterskiej i działalności kulturalnej.
Doświadczenia tęsknoty na emigracji pozwalają mi również lepiej zrozumieć tych, którzy emigrują z Polski, zwłaszcza młodzież, bo sam kiedyś byłem młodym emigrantem i wiem jak młodzież przeżywa rozterki emigracyjne. Staram się również współpracować z nimi i dać im tyle zajęć, by mogli realizować swoje uzdolnienia, a nie szukać sposobu na życie w klubach czy barach nocnych.
Na emigracji życie Polaka kręci się wokół kościoła. Tu Polak utożsamia się z kościołem i tu musi znaleźć Boga i kawałek swego kraju ojczystego. Tego szukałem i ja, kiedy przybyłem do USA jako młody chłopak i wiem, że inni też tego oczekują od Kościoła, tam gdzie gromadzą się polscy emigranci."

52. Ks. Henryk Kołodziej
Ks. Henryk urodził się 11 maja 1974 roku w Brzesku przy ulicy Asnyka, gdzie mieszkali jego rodzice, Stanisław z zawodu lastrykarz i Anna z d. Markowicz pracująca w sklepie jako ekspedientka. Oboje pochodzą z Rudy Rysia i są spokrewnieni z ks. Kazimierzem Markowiczem, proboszczem w parafii Matki Bożej Niepokalanej w Nowym Sączu. Obecnie mieszkają przy ulicy Wojska Polskiego w parafii NMP Matki Kościoła i św. Jakuba w Brzesku. Oprócz Henryka mają jeszcze starszą córkę Krystynę.
Przyszły kapłan został ochrzczony 9 czerwca 1974 roku w kościele parafialnym w Brzesku przez ks. Eugeniusza Kucharskiego i otrzymał imię Henryk, a chrzestnymi rodzicami byli Jan Markowicz i Małgorzata Kołodziej.
Henryk uczęszczał do Szkoły Podstawowej Nr 3 w Brzesku i przed jej ukończeniem przyjął sakrament bierzmowania 17 marca 1988 roku z rąk biskupa Wł. Bobowskiego. Na patrona z bierzmowania obrał sobie św. Kazimierza. Potem uczęszczał do Technikum Elektrycznego w Brzesku.
Po maturze w 1994 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Studia filozoficzno-teologiczne ukończył ze stopniem magistra teologii w zakresie homiletyki. Otrzymał go na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na podstawie pracy napisanej pod kierunkiem ks. prof. Zbigniewa Adamka.
W sobotę dnia 27 maja 2000 roku biskup Wiktor Skworc udzielił diakonowi Henrykowi święceń kapłańskich w Bazylice Katedralnej w Tarnowie, a nazajutrz w niedzielę 28 maja odbyła się uroczystość prymicyjna. Ks. Henryk sprawował po raz pierwszy Najświętszą Ofiarę Mszy św. w kościele parafialnym w Brzesku, a kazanie prymicyjne wygłosił ks. mgr Andrzej Surowiec, katecheta z Dębicy.
Po odpoczynku wakacyjnym ks. Henryk rozpoczął posługę kapłańską na pierwszej placówce wikariuszowskiej w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Mielcu zachowując w sercu słowa św. Augustyna, które umieścił na obrazku prymicyjnym: "Panie, oto mam przed sobą, w swoich dłoniach, cenę naszego odkupienia: jest ona moim pokarmem i napojem. I ja sam ubogi ofiaruję ten dar także innym".

53. Ks. Krzysztof Chaim
Ks. Krzysztof Chaim jest pierwszym kapłanem z powstałej w 1993 roku parafii Miłosierdzia Bożego w Brzesku, który celebrował Mszę św. prymicyjną w nowej świątyni tej parafii. Należy do niej, ale wszystkie sakramenty św. przyjmowała jeszcze w kościele św. Jakuba w Brzesku.
Urodził się 31 października 1974 roku w Brzesku przy ulicy Ogrodowej, gdzie wówczas mieszkali jego rodzice. Ochrzczony został 26 grudnia 1974 roku w kościele św. Jakuba przez ks. Stanisława Jurka. Na chrzcie św. otrzymał imię Krzysztof, a rodzicami chrzestnymi byli Zenon Pozdał i Stanisława Sroka. Krzysztof jest synem nieżyjącego już Józefa Chaima (+ 1992) z zawodu kierowcy i Stefanii z d. Dobranowska księgowej, i ma jeszcze trzy starsze siostry. W roku 1981 państwo Chaimowie wyprowadzili się z ulicy Ogrodowej i mieszkają obecnie przy ul. Partyzantów w parafii Miłosierdzia Bożego.
Krzysztof uczęszczał do Szkoły Podstawowej Nr 3 w Brzesku. Dnia 17 marca 1988 roku przyjął sakrament bierzmowania w kościele parafialnym św. Jakuba z rak biskupa Władysława Bobowskiego i za patrona obrał sobie św. Andrzeja.
Potem uczęszczał do Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Brzesku. W roku 1994 złożył egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, lecz po roku zrezygnował z nich i zgłosił się do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie.
Jak to się stało, nie potrafi dziś - z perspektywy ośmiu lat - dokładnie powiedzieć:
"Nigdy w życiu jako dziecko, nie myślałem o tym, aby zostać księdzem. Po ukończeniu Szkoły średniej, rozpocząłem studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Dopiero w czasie tychże studiów, pojawiła się w mojej głowie myśl, która przez cały czas nie dawała mi spokoju. Można powiedzieć, że było to - powołanie, które było tak silne, że po roku przerwałem studia i postanowiłem spróbować - jakoś się upewnić czy to dobra droga. W 1995 roku wstąpiłem do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Nie sądzę, aby kiedykolwiek opinia, albo zdanie osób trzecich wpłynęła na moją decyzję. Chociaż na pewno przykład znanych mi dobrze Kapłanów, szczególnie mojego Proboszcza - Ks. Józefa Mularza, KS. Stanisława Cyrana i innych był dla mnie wzorem.
Jeszcze jako kleryk - przebywając na oazie, czy pielgrzymce - bardzo cieszyłem się, że mogę służyć i pomagać innym ludziom. To właśnie utwierdzało mnie w przekonaniu, że wybrałem dobrą drogę".
Studia teologiczne trwały sześć lat i zakończyły się w roku 2001 uzyskaniem na Akademii Teologii Katolickiej w Krakowie magisterium z teologii w zakresie Misjologii, na podstawie pracy pt. "Nowa Ewangelizacja w kontekście latynoamerykańskim" napisanej pod kierunkiem ks. dr Antoniego Kmiecika.
Dnia 13 maja 2000 roku Krzysztof przyjął w Tarnowie święcenia diakonatu, a w następnym roku w sobotę 26 maja 2001 biskup Wiktor Skworc udzielił diakonowi Krzysztofowi święceń kapłańskich w Bazylice Katedralnej w Tarnowie. Nazajutrz, w niedzielę 27 maja ksiądz neoprezbiter Krzysztof Chaim odprawił pierwszą Mszę św. w kościele parafialnym Miłosierdzia Bożego w Brzesku. Kazanie w czasie tej Mszy św. wygłosił ks. Stanisław Cyran.
Z głębokim przekonaniem, że idzie w życie drogą wyznaczoną mu przez Boga i pod jego serdeczną opieką ks. Krzysztof wypisał na obrazku prymicyjnym słowa, które Bóg wypowiedział przez proroka Izajasza: "Bo góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale Miłość moja nigdy nie odstąpi od ciebie, mówi Pan" (Iz 54,10).
Biskup skierował ks. Krzysztofa na pierwszą placówkę do parafii w Tymbarku i tam obecnie pełni obowiązki wikariusza i katechety. O swoich pierwszych doświadczeniach kapłańskich i radościach płynących z posług duszpasterskich tak się wypowiada:
"Trudno mówić tu o jakiś szczególnych momentach w życiu kapłańskim, ponieważ moja praca duszpasterska jest bardzo krótka. Dopiero od półtora roku pracuję jako wikariusz w parafii Tymbark. Tutaj spotkałem się z wieloma bardzo życzliwymi ludźmi. Jestem opiekunem grupy Lektorów i Zespołu Muzycznego młodzieży gimnazjalnej, który przygotowuje i pomaga prowadzić śpiew na nabożeństwach młodzieżowych i cotygodniowych Mszach dla dzieci w niedzielę o godz. 10.00.
Wiele wspaniałych chwil przeżyłem pracując z młodzieżą w Zespole Szkół im. Komisji Edukacji Narodowej w Tymbarku, gdzie jestem katechetą. Wiele od nich się nauczyłem i ciągle się uczę, zarówno na lekcjach katechezy, jak i przy okazji wspólnych wyjazdów np. na rekolekcje dla maturzystów. Cenię sobie ich zaufanie i nieraz długie rozmowy o ich życiu, problemach, planach, itp.
Wiele radości daje mi także nauka religii w drugich klasach szkoły podstawowej i przygotowanie tych dzieci do I Komunii Świętej.
Jak to w życiu zwykle bywa, w pracy duszpasterskiej są chwile radosne i smutne, zmęczenie, ale również i satysfakcja zwłaszcza gdy wielu ludziom można służyć swoją osobą, chociażby w Sakramencie Pokuty."

54. Ks. Piotr Jakub Gawenda
Ks. Piotr Gawenda jest najmłodszym (jak dotychczas) kapłanem w szeregu brzeskich rodaków i zamyka listę 30 księży żyjących w drugiej połowie XX wieku i na przełomie wieku XXI.
Urodził się 29 czerwca 1976 roku w Brzesku w parafii św. Jakuba, jako syn Piotra Gawendy z zawodu krawca i Zofii z d. Duda pracownika umysłowego, w rodzinie mieszkającej w Brzesku przy ulicy Ogrodowej nr 8. Jest najmłodszym z czworga rodzeństwa: Małgorzata, Paweł, Joanna i Piotr. Dnia 8 sierpnia 1976 roku został ochrzczony w kościele parafialnym przez ks. Andrzeja Iżyka i otrzymał wtedy imiona Piotr, Jakub, a chrzestnymi rodzicami byli Marian Gawenda i Krystyna Duda.
W latach szkoły podstawowej, dnia 24 kwietnia 1990 roku biskup Józef Gucwa udzielił mu w kościele św. Jakuba sakramentu bierzmowania. Piotr przybrał sobie wtedy za patrona św. Dominika.
Po ukończeniu szkoły podstawowej uczęszczał do Technikum Elektronicznego przy Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Tarnowie (ul. Szujskiego 13). W roku 1996 zdał egzamin dojrzałości i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Studia teologiczne zakończył w roku 2002 z tytułem magistra teologii w zakresie katolickiej nauki społecznej na podstawie pracy pt. "Godność osoby ludzkiej w nauczaniu i pismach arcybiskupa Jerzego Ablewicza" napisanej pod kierunkiem ks. dr Ireneusza Stolarczyka.
Dnia 11 maja 2001 roku w kościele Najśw. Serca Jezusowego w Tarnowie otrzymał święcenia diakonatu, a w następnym roku, w sobotę 25 maja 2002 roku biskup Wiktor Skworc udzielił mu sakramentu kapłaństwa w Bazylice Katedralnej w Tarnowie.
Nazajutrz, w niedzielę 26 maja o godz. 12 ks. neoprezbiter Piotr Gawenda odprawił pierwszą Mszę św. w kościele NMP Matki Kościoła i św. Jakuba w Brzesku. Kazanie na Mszy św. prymicyjnej wygłosił ks. mgr Marian Chełmecki.
Po przerwie wakacyjnej Biskup skierował ks. Piotra na pierwszą placówkę duszpasterską do parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Grybowie i tam pełni obecnie obowiązki wikariusza i katechety w duchu swej dewizy życiowej, jaką umieścił na obrazku prymicyjnym: "Pan moją mocą! Moje serce Jemu zaufało" (Ps 28,7). Od października 2005 roku studiuje na KUL w Lublinie, na Wydziale Nauk Społecznych.

55. Ks. Mateusz Piotr Hebda
Pochodzi z rodziny Czesława i Barbary z d. Ogar, która do roku 1984 mieszkała w Łysej Górze. Ojciec pracował jako ślusarz, a matka zdobyła zawód zdobnika ceramika. Obecnie mieszkają w Brzesku przy ul. Legionów Piłsudskiego 23, w parafii św. Jakuba Apostoła. Mateusz jest najstarszym spośród czterech synów w tej rodzinie. Urodził się 5 czerwca 1976 roku w Tarnowie, a ochrzczony został w Łysej Górze 27 czerwca 1976 roku przez ks. proboszcza Czesława Janigę. Chrzestnymi rodzicami byli Kazimierz Hebda i Krystyna Ogar.
Mateusz uczęszczał do szkoły podstawowej początkowo w Łysej Górze, potem w Brzesku. Dnia 24 kwietnia 1990 roku z rąk biskupa Władysława Bobowskiego otrzymał w kościele parafialnym w Brzesku sakrament bierzmowania i przybrał sobie na patrona św. Jana.
Następną szkołą było Technikum Zawodowe przy Zespole Szkół Ekonomicznych w Brzesku, które ukończył egzaminem dojrzałości w roku 1995.
W latach 1995-1999 odbywał studia teologiczne w Tarnowskim Seminarium Duchownym, lecz przerwał je, aby odbyć służbę wojskową w okresie od kwietnia 2000 roku do kwietnia 2001 roku. Następnie kontynuował studia teologiczne w Wyższym Metropolitalny Seminarium Duchownym w Warszawie. Należy tam do grupy alumnów Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego jako kandydat na kapelana wojskowego.
Dnia 4 maja 2003 roku przyjął święcenia diakonatu z rąk biskupa Piotra Jereckiego w kościele seminaryjnym pod wezwaniem Najśw. Maryi Panny i św. Józefa Oblubieńca Bogarodzicy w Warszawie.
30 maja 2004 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk ks. Bp. Sławoja Leszka Głódzia w Katedrze Wojska Polskiego w Warszawie. 31 maja 2004 roku, rozpoczął posługę duszpasterską w parafii wojskowej pw. Królowej Pokoju w Bydgoszczy, jako kapelan X Szpitala Wojskowego i Jednostek Sił Powietrznych w Bydgoszczy. Od 24 marca 2005 roku, jako kapelan 6 Brygady Desantowo - Szturmowej, kapelan Garnizonu Balice i wikariusz parafii wojskowej pw. Św. Agnieszki w Krakowie.
Następnie od 10 września 2006 roku rozpoczął pracę duszpasterską, jako wikariusz w parafii Katedry Polowej WP, kapelan Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego w Warszawie, a od 10 listopada 2006 roku, jako kapelan przy Urzędzie Prezydenta RP w Warszawie.

56. Ks. Jarosław Zenon Skrzypek
Ks. Jarosław Skrzypek. Urodził się 9 lipca 1976 roku w Krakowie, a ochrzcił go 8 sierpnia 1976 roku ks. proboszcz Stanisław Pękała w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Słotwinie-Brzesku i nadał chłopcu imię Jarosław Zenon. Chrzestnymi rodzicami byli Irena Matyasik i Stanisław Mucha.
Rodzice Jarosława, Śp. Mieczysław i Maria z d. Mucha, rencistka mieszka obecnie w Brzesku przy ul. Wojska Polskiego Nr 1 w parafii NMP Matki Kościoła i św. Jakuba Ap. i mają jeszcze starszego syna Artura.
Jarosław uczęszczał do Szkoły Podstawowej Nr 3 w Brzesku i przed jej ukończeniem przyjął w dniu 24 kwietnia 1990 roku sakrament bierzmowania z rąk biskupa Józefa Gucwy w Brzesku. Za patrona obrał sobie wtedy św. Jacka.
Po ukończeniu szkoły podstawowej dalszą naukę pobierał w Technikum Przemysłu Browarniczego im. Karola Olszewskiego w Tychach, gdzie 29 maja 1995 roku otrzymał świadectwo dojrzałości.
Droga do kapłaństwa - jak sam wspomina - zaczęła się już w szkole podstawowej: "Po raz pierwszy usłyszałem Jezusowe wezwanie do pójścia za Nim już w klasie drugiej szkoły podstawowej, ale wtedy tego jeszcze nie rozumiałem. Ten głos powrócił w siódmej klasie tuż po bierzmowaniu. Ostateczną decyzję o podążeniu za tym głosem powołania podjąłem w trzeciej klasie szkoły średniej. Duży wpływ na moje powołanie miała Siostra Anna Węgrzyn, służebniczka starowiejska oraz mój kuzyn ks. Artur Dudziak, misjonarz Saletyn. Zaraz po maturze wstąpiłem do Zgromadzenia Misjonarzy Matki Bożej z La Salette, gdzie odbyłem 2-letni postulat, nowicjat oraz rok klerykatu". W tym okresie Jarosław studiował przez 4 lata (1995-1999) na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. "Po rozmowie z księdzem Rektorem Janem Kalniukiem MS, który wywarł duży wpływ na moje decyzje w seminarium, wyjechałem do USA (13.09.2000) do Amerykańskiej Prowincji Misjonarzy Saletynów w Hartford". Rok później, 12 grudnia 2001 roku Jarosław pożegnał Zgromadzenie Księży Saletynów i przeszedł do diecezji Springfield Cape Girardeau w stanie Missouri.
Będąc jeszcze w Zgromadzeniu odbył studia na American Language Academy, North Andover, MA (2000-2001) i w St. Louis University, St. Louis, MO (2001).
Dnia 18 października 2003 roku przyjął święcenia diakonatu w diecezji Springfield - Cape Girardeau w stanie Missouri w USA.
Ukończywszy ST. Meinrad School of Theology (seminarium) ze stopniem magistra teologii, przyjął święcenia kapłańskie 20 maja 2004 roku, w święto Wniebowstąpienia Pańskiego w katedrze Św. Agnieszki w Springfield, MO z rąk Ks. Biskupa Ordynariusza John'a Leibrecht'a. Mszę św. Prymicyjną w swej rodzinnej parafii św. Jakuba w Brzesku odprawił w Święto Zesłania Ducha Świętego 30 maja 2004 roku. Kazanie prymicyjne wygłosił ks. dr Jan Kalniuk, MS, misjonarz saletyn.
Dnia 18 sierpnia 2004 roku rozpoczął posługę jako wikariusz 3 parafii: Św. Kanery w Neosho, NMP w Seneca oraz Narodzenia Pańskiego w Noel. Pracując w tych parafiach zajmował się duszpasterstwem ludności latynoamerykańskiej. Na krótko został mianowany administratorem owych parafii. Od 10 sierpnia 2006 roku jest proboszczem 2 dwujęzycznych parafii Noesho i Noel, na których był także wikariuszem.
Pełniąc funkcję proboszcza, równocześnie jest członkiem Diecezjalnego Duszpasterstwa Ludności Latynoamerykańskiej oraz członkiem Rady Kapłańskiej.
Ponadto, od czerwca2008 rozpoczął studia licencjackie na Catholic University of America we Waszyngtonie, DC na wydziale Prawa Kanonicznego
Za zgodą Ojca Świętego Benedykta XVI, we wrześniu 2008 rozpoczął pracę w Kurii Biskupiej oraz Sądzie Biskupim jako obrońca węzła małrzeńskiego.

57. Ks. Andrzej Habryło
Ks. Andrzej Habryło urodził się 27.XI.1853 r. w Słotwinie, jako syn Tomasza - rolnika i Marianny z domu Dach. Szkołę podstawową ukończył w parafii rodzinnej Brzesko, gimnazjum w Bochni i Tarnowie. Tu studiował teologię i 31 VII 1879 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa J.A. Pakalskiego.
Pełnił posługę wikarego od 31.VII.1879 w Czarnym Dunajcu, od 19.VI.1880 r. w Jordanowie, od 8X 1880 w Borzęcinie, od 30.VI.1887 r. w katedrze. 27.VIII.1887 r. zostaje mianowany katechetą w czteroklasowej szkole męskiej w Tarnowie Zawalu. Od 15.III.1888 r. pełni funkcję administratora Jodłówce Szczepanowskiej, 30.V objął probostwo. Nie mogąc podołać wielu problemom parafii z powodu choroby, w 1907 r. zrezygnował z probostwa i zamieszkał w domu Księży Emerytów w Tarnowie. Przez pewien czas pełnił tam funkcję kapelana.
Zmarł w tarnowskim szpitalu 1.VII.1911 r. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie (kwatera 17, nr grobu 287-229) w grobowcu rodziny Szatko.


copyright 2007
Parafia NMP Matki Kościoła i św. Jakuba Ap.